maandag 5 mei
“Zijn jullie nu helemaal gek geworden? “ Werpt een ietwat verblufte buurvrouw me toe.
“Pinksterochtend om half 5 een voorstelling!”
“En boe is dat daan…?” vraagt ze, toch enigszins geïnteresseerd geraakt.
“Nou… we vertrekken vanaf Chalet Bergrust, wandelen dan naar een plek vlak in de buurt. Onderweg krijgt u een krukje en dan voltrekt zich een wonder.
En daarom moet u om 4 uur opstaan.
Precies op het moment dat de zon opkomt, de nacht overgaat in de dag, Het blauwe uur genaamd
Op dat mysterieuze ogenblik kunnen 50 mensen – meer kunnen er niet bij – kijken naar een theatervoorstelling die gaat over het ontwaken van de stad.
Een paar seizoenen al trekt deze voorstelling door Europa en nu staat ze eindelijk in Maastricht.”
Mijn buurvrouw hapt naar adem.
“Na afloop is er ook nog een ontbijt”.
Buurvrouw kan niet meer volgen.
Van de weeromstuit begin ik op fluistertoon te praten.
“En daarna bolt u fluitend de Pietersberg af, het Pinksterenweekend in’
Maastricht zal weten dat de week van Pinksteren het Toneelstad Festival de stad bezet.
Rauw en niets ontziend staat tegenover dit poëtische Het blauwe uur het Theaterwerk van de Belgische groep Abattoir Fermé.
Toen ik een paar jaar geleden voor het eerst hun voorstellingen zag, bleef ik ontdaan achter. Zelden had ik een zo expliciet erotische, zo openlijk brutale, niets verhullende theatertaal gezien.
Abattoir Fermé is ondertussen één van de belangwekkendste theatergezelschappen van de lage landen geworden. Niet bekend bij het grote publiek en in Maastricht voor het eerst te zien.
Hun voorstellingen zijn ondertussen rijper en rijker geworden maar nog steeds even geladen. Maastricht maak je borst maar nat .
En nu wordt de straatventer in mij wakker.
Want, tussen deze twee uitersten bieden wij u een onwaarschijnlijke reeks van voorstellingen aan.
Natuurlijk probeer ik u enthousiast te maken want natuurlijk hoop ik dat die voorstellingen vol zitten maar meer nog hoop ik dat u beseft wat voor waanzinnige theater momenten de stad een week lang binnen haar muren heeft.
Ik noem er slechts een paar, al dat andere moois vind u in de speciale festivalkrant die zowat overal in de stad te vinden is. Een witte krant met gele theatertickets op de voorkant, kijk daar naar uit.
Daar gaat ie: “De Storm” van Schakespeare, gemaakt voor jongeren vanaf 16 maar vooral voor alles wat daarboven zit. Deze “Storm” is zo goed ontvangen dat u gewoon móet gaan kijken.
“Datumloze Dagen” van Jeroen Brouwers, een wereldpremière, “Antigone’, Wunderbaum, “Oorlog en Vrede “….
Ik heb mijn buurvrouw aangeraden om zondagmiddag, pinksterzondag zo rond half 5 's middags naar de Bovenzaal van het Theater aan het Vrijthof te komen. Daar worden alle makers aan u voorgesteld. Een zondagmiddagse talkshow opent het Festival. Met muziek en borrel toe. En nog gratis ook nog.
“En na die week”, vraagt mijn buurvrouw, want ze vreest nu al ontwenningsverschijnselen.
“Na die week buurvrouw, gaan we met een gerust hart samen van de zomer dromen”.
Guido Wevers