Een maandagochtend in Mei
21 mei 2008
Een maandagochtend in Mei.
De eerste vergadering van de week is alweer achter de rug.
De waan van de dag regeert gewoon door, tot plots ...
We fietsen samen terug de stad in, mijn collega en ik en we kwekken en kwebbelen tot plots ...
Het niet verwachte bericht.
Ik hoor hém, die naast mij fietst, een bericht ontvangen.
Dit is een bericht dat tijd nodig heeft om binnen te dringen!
Zoveel is duidelijk. Dit bericht komt wel aan, maar niet binnen.
Tot drie keer toe wordt eenzelfde zin herhaald.
Woorden, daarnet nog bol van betekenis, lijken nu leeg te lopen. De zin is uit de woorden weggeslagen.
Het spreken, het uitspreken is een hulpeloos achter zichzelf aanlopen geworden.
Een oud-medewerker is overleden.
Een collega, vrijdag nog gesproken.
Mijn blik blijft hangen op een helling vol ontluikende paarse rododendrons.
Deze met bloeiend fluitekruid getooide Mei-ochtend is bezig zichzelf te verbrijzelen.
Een wel heel goed mens is heengegaan. Plots, zomaar, ineens.
Later in de gang. Het ongeloof.
Mensen staan bij elkaar verlaten te zijn.
Zonder iets te zeggen, zonder een zucht is oorverdovend op een maandagochtend in Mei een goed mens heengegaan.
Guido Wevers