Zie de sneeuwklokken vallen
7 december 2009
Zie de sneeuwvlokken vallen!
Wees gerust, tijdens Een winterse vertelling zullen ze vallen, de Sneeuwvlokken.
Hoe? Dat blijft een verrassing!
Elke avond is er een “special guest”!
Wie dat is? Eerlijk, het brandt me op de lippen en toch, ook dat blijft een verrassing.
Ik geniet nu al van dat moment. Straks mag ik tijdens Een winterse vertelling aankondigen: Dames en Heren, en dan nu…!
Ik geniet nu al van de verbazing die ik dan op uw gezichten zal zien.
Eerlijk gezegd, deze geheimpjes maken het er alleen maar leuker op.
Een winterse vertelling.
“Het Theater aan het Vrijthof brengt dit jaar géén Kerstproductie”, wist Dagblad de Limburger te melden.
Misschien herinnert u het zich nog. In de seizoensbrochure schreef ik dat we vanwege de krediet crisis dit jaar geen sponsor vonden.
Dus, helaas, we zouden dit jaar geen Kerstproductie brengen. Om er onmiddellijk aan toe te voegen: Het kan toch niet zijn dat een theater tussen Kerst en Nieuwjaar dicht is! Dat kon toch niet! Maar zover had de krant niet doorgelezen.
Dus verzonnen we iets anders: Een winterse vertelling, de Kerstproductie van 2009.
De repetities zijn ondertussen volop bezig, het aftellen is begonnen.
En zoals dat altijd gaat, van het één komt het ander.
Oorspronkelijk zouden we met muzieksamples werken,
Nu staat er een orkest.
We zouden het met een eenvoudig decor doen,
Nu werken twee videokunstenaars mee.
4 Avonden om eens wat dichter tegen elkaar aan te kruipen en ons te warmen aan verhalen over het afgelopen jaar.
Zin en onzin duikelen over elkaar heen.
En wie weet: als u na afloop naar buiten loopt en de lichten van het reuzenrad op het Vrijthof ziet, wie weet vraagt u uw partner om mee in zo’n stoeltje te kruipen en daarboven in de winternacht uw eigen verhaal verder te dromen.
Een winterse vertelling.
Guido Wevers